فرازی از کتاب " تحلیل روابط در شفا بخشی های خرافی " از دکتر حسین رجایی :

یکی از اختلالات سایکوتیک شایعی که این روزها ممکن است زیاد به چشم بخورد اختلال هذیانی جسمانی

(ابتلا به انگل) است که در اثر وابستگی و سوء مصرف مواد مخدر تقویت شده با آمفتامین (کراک) بروز

می کند. علایم و شرح حال این بیماران وابسته در اصل همان است که در این بخش مطا لعه گردید . منتهی

علت آن تاثیر سایکوزآور (جنون زای) مواد آمفتامینی است . در این اختلال فرد وابسته به مواد اعتیاد خود را

 عامل هجوم انگل ها به طور ژنرالیزه و سیستماتیک به تمام بدن و ارگان های او و درگیری سراسری

پوستی می داند . فرد وابسته جاهایی از پوست بدنش را که در اثر خارش ناشی از تحریک مخدر زخمی کرده

 نشان می دهد وحتی شاید بافتی کرم مانند را نیز به عنوان ارگانیسمی بیگانه مشاهده کند بکند و در داخل

 ظرفی گذاشته وبا خود بیاورد تا برای بررسی  پاتولوژیک فرستاده شود و مطمئن است که " به خاطر کراک

 بدنش کرم گذاشته است " . متاسفانه حتی بسیاری از پزشکان و کادر درمانی به ظاهر دلسوز و مصلحت

 اندیش نیز اگر هم به مشکل سایکوز بیمار پی برده باشند فکر می کنند که برای  تشویق بیمار وابسته (معتاد)

 به ترک مواد افیونی بهتر است این عقیده را پرو بال بدهند و به قول خودشان بیمار را بترسانند.و این را

نمی دانند که این مساله ذره ای هم بیمار را مصمم تر به ترک ماده مزبور نمی کند و حتی در بالا بردن مقدار

مصرف  موا دش بی تردید تاثیر خواهد گذاشت زیرا سرخوردگی اش را بیشتر و احتمال خودکشی او را

جدی تر می سازد. این درمانگران باید بدانند که دیگر الگوی طبابت " پدر- فرزندی " به درد نمی خورد و

 زمان به نفع " مشارکت متقابل "  Mutual Participationبه رابطه نوینی واگذار گردیده است .

شفا بخشان خرافی ممکن است واقعیت (ابتلا انگلی در معتادین کراک ) را که امروزه هنوز از فهم آن

بی نصیب مانده اند وارونه جلوه دهند . آنها با درمان های جادویی خود زمینه ی مساعد و فرصت بهره کشی

 از آنان را از دست نمی دهند و در بسیاری از موارد شاهدیم که این معتادین هذیانی آثار و یادگارهای درمان

 های خرافی را نیز با خود دارند.


Free Web Hosting